Interview met Minke Booij: Topsport, Mentale Veerkracht en Gezond Leven na de Olympische Spelen
Hoe bewaakte je als topsporter de grens tussen het nastreven van fysieke perfectie en het beschermen van je mentale gezondheid?
Met vallen en opstaan. Zorg dat je goede mensen om je heen verzameld die je daarbij kunnen helpen; feedback geven, kunnen reflecteren en soms aanzetten en dan weer afremmen. Ik vind het nog altijd moeilijk om goed naar mezelf te luisteren en zoek geregeld de grenzen op en kan ook ver gaan met zowel mentale als fysieke pijn. Maar ik ben me dat bewust en zoek wel geregeld hulp of volg een traject bij een specialist op dit gebied.
Wat deed de overgang van een strak geregisseerd topsportbestaan naar het ‘gewone leven’ met jouw relatie tot bewegen en voeding?
Ik stopte na de Spelen van 2008. In aanloop naar die Spelen raakte ik geblesseerd aan mijn nek. Ik heb onder pijnstilling en zware begeleiding van van onze manueel therapeut kunnen spelen, maar ook met de belofte dat ik na de Spelen rust zou nemen om te herstellen. Ik was na het toernooi zwaar overbelast. Ook liep ik tijdens het toernooi gekneusde ribben op. Dus het eerste half jaar stond in teken van herstel en bijkomen. En toen raakte ik al vrij snel zwanger. Dus alles veranderde na mijn carriere. Ik ben nooit een liefhebber van trainen geweest, dus ik ben erna nooit meer echt begonnen. Wel zorg ik dat ik redelijk fit blijf. Ik doe nu vooral wat krachttraining en ik padel een paar keer per week. Verder leid ik altijd al een actief leven. Ik wandel en fiets overal naartoe. Ik beweeg over de dag veel omdat ik vrij veel energie heb en mijn kinderen dat ook van me vragen.
Wat betreft eten. Ik kan heel goed gedisciplineerd eten. Gewoon 3x per dag gevarieerd en in het weekend wat vrijer. Ik eet vooral veel minder omdat ik eigenlijk nooit meer trek heb, zoals ik altijd had tijdens mijn topsportcarriere. En opletten met wat je drinkt, dat zijn verborgen calorieen. Ik drink alleen thee en koffie zonder suiker en heel af en toe een light frisdrank. En heel matig of geen alcohol. Dat scheelt enorm! Ik ben amper aangekomen na mijn topsportcarriere en zwangerschappen.
Hoe train je veerkracht en mentale scherpte op momenten dat je lichaam door vermoeidheid of blessures eigenlijk wil opgeven?
Dat vind ik een lastige vraag! Ik denk dat dit een van mijn grote talenten was en is. Ik kan heel goed een knop omzetten en doen wat er van me gevraagd wordt ongeacht wat er op dat moment fysiek of mentaal speelt. Het enige wat ik na zo’n periode van overleven vergeet is om tijd te nemen en stil te staan bij wat er gebeurd is. Altijd maar doorgaan heeft me veel opgeleverd, maar breekt me soms ook vaak op. Smijten met energie en niet opgeven tot het gelukt is, heeft me veel gebracht maar ook veel gekost. Ik probeer nu tijd te nemen om te verwerken, maar ga soms weer de fout in. Dan heb ik niet eens in de gaten wat ik allemaal weer ‘geparkeerd’ heb. Maar mijn lijf geeft steeds meer signalen. Ik ben bijna 50 en er zitten grenzen aan wat ik fysiek aan kan, dus mijn lijf gaat sneller protesteren en inmiddels kan ik er beter naar luisteren en dus gas terug nemen en beter voor mezelf zorgen. Goed eten en op tijd naar bed!
Wat is het grootste misverstand dat mensen hebben over de mindset die nodig is om de wereldtop te bereiken en daar te blijven?
Dat het vanzelf gaat en je er niks voor hoeft te doen. Ook al heb je een talent voor discipline en doorzettingsvermogen zoals ik, ook dan heb je weer uiitdagingen met ontspannen en rust nemen, wat minstens zo belangrijk is. Ik kan niet vaak genoeg herhalen: je moet het zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen, dus verzamel goede mensen om je heen! En met goede mensen bedoel ik professionals. Lieve ouders, familie en vrienden zijn heel erg fijn, maar kunnen je op deze vlakken echt niet goed helpen. Zij moeten vooral dienen als een liefdevol vangnet en luisterend oor, maar voor adviezen en hulp moet je bij experts zijn. Dat zijn je ouders per definitie niet omdat ze uit liefde gekleurd zijn.
Hoe ga je om met de innerlijke criticus wanneer prestaties even niet voldoen aan de extreem hoge standaarden die je gewend bent te stellen?
Haha ook dat is een uitdagende vraag. Je innerlijke criticus heeft een belangrijke functie! In topsport kun je niet gemakzuchtig zijn en helpt het dat je jezelf blijft uitdagen. Maar je kunt jezelf ook helemaal gek maken. Creeer inzicht in dit soort patronen, ook daarvoor heb je anderen nodig (sorry voor de herhaling). Het begint bij bewustwording in je niet functionele patronen en dan kun je beginnen er iets aan te veranderen. Maar ook dit is een continu proces. Patronen zijn hardnekkig en verrassen of overvallen je als je het niet verwacht. Vaak heb je achteraf pas door… Oh daar ging ik weer. Hoe eerder je je patronen herkent, des te sneller je kunt ingrijpen.
En wat betreft je innerlijke criticus werkt de volgende aanpak het beste. Ga de volgende interne dialoog aan: dank voor alles wat je me al gebracht hebt, maar nu mag je even rust nemen. Het is even genoeg geweest, straks heb ik je weer nodig. Dus veroordeel jezelf niet, ben dankbaar, maar kies nu een andere weg.
Wat is de belangrijkste gezondheids- of mindsetles uit het tophockey die volgens jou onmisbaar is voor ieder mens in het dagelijks leven?
Mindset: Je moet het zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen! Ik geloof absoluut in eigen verantwoordelijkheid, zorg dat je zoveel mogelijk aan het stuur zit en regie hebt over je keuzes, maar schakel hulp in waar nodig.
Gezondheid: je lichaam gedijt goed op ritme en routine (op vaste tijden eten en naar bed, voldoende slaap en geen verborgen calorieen eten of drinken, dus pas op met drankjes en tussendoortjes), tenzij je iets wil veranderen (afvallen, fitter worden) dan moet je je lichaam een prikkel geven.
Meer over Minke Booij
Instagram: @minkebooij
LinkedIn: Minke Booij
